Używamy Cookies w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników.
Dalesze korzystanie z tego serwisu oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Dowiedz się więcej o naszej polityce prywatności

x

22-24/10/2015

Orkiestra Kameralna l’Autunno / pod batutą Adama Banaszaka  / Nostalgia 2014 / fot. Maciej Zakrzewski
GaleriaOrkiestra Kameralna l’Autunno / pod batutą Adama Banaszaka / Nostalgia 2014 / fot. Maciej Zakrzewski
  • Muzyka musi istnieć sama w sobie i sama z siebie […] tajemnica musi istnieć, niezależnie od jakiegokolwiek konkretnego instrumentu […] najwyższa wartość muzyki leży poza samym kolorytem jej tonów - Arvo Pärt

    Arvo Pärt / Lamentate

    wykonanie: Bartek Wąsik - fortepian / Radosław Suchan - sopran / Jakub Pankowiak - organy / Orkiestra Kameralna l’Autunno / pod batutą Adama Banaszaka

    program:

    Arvo Pärt Cantus in Memoriam Benjamin Britten
    Arvo Pärt My Heart’s in Highlands
    Arvo Pärt Lamentate

    Drugi wieczór festiwalu wypełniają trzy utwory o charakterze lamentacyjnym. Arvo Pärt mówi, że cierpienie w jego muzyce nie nosi cech depresji, która jest chorobą – jest to „dobre cierpienie”. Trzy kompozycje na trzy różne składy to jakby trzy sposoby na zmierzenie się z bólem świata. Koncert rozpoczyna Cantus in Memoriam Benjamin Britten i jest osobistym rozrachunkiem Estończyka ze śmiercią największego angielskiego kompozytora XX wieku. W nocie do kompozycji Pärt pisze o swoim pragnieniu spotkania z Brittenem, które niestety nigdy nie doszło do skutku. Napisany na orkiestrę smyczkową i dzwon utwór jest kanonem, opartym na rozłożonym akordzie a-moll, którego cechą charakterystyczną jest to, że poszczególne jego głosy powtarzają jego temat w różnych szybkościach i że pojawiają się niesymetrycznie. Technika ta, popularna w czasach muzycznego renesansu, znalazła również zastosowanie w kilku kompozycjach Pärta. Cantus kończy uderzenie w dzwon, po którym kompozytor zapisał długą ciszę – zabieg ten posiada specjalnie duży ładunek ekspresji, zwłaszcza w kontekście okoliczności powstania utworu.

    Innego rodzaju lamentem jest My Heart’s in the Highlands. Napisany na kontratenor z towarzyszeniem organów, utwór ten oparty jest na tekście szkockiego poety romantycznego – Roberta Burnsa. Nostalgiczne wspomnienie ojczystego kraju poruszyło do głębi estońskiego kompozytora, który „nosił go w sobie” przez wiele lat, do skomponowania swojego utworu w 2000 roku.

    Kulminację wieczoru stanowi wykonanie monumentalnego Lamentate – dzieła na fortepian i orkiestrę zainspirowanego potężną rzeźbą Anisha Kapoora Marsyas. Utwór Pärta nie jest typowym koncertem fortepianowym – instrument solowy staje się tutaj bardziej architektoniczną przeciwwagą dla brutalnej momentami orkiestry, indywiduum przeciwstawionym zbiorowości pozostałych instrumentów. Doskonałym komentarzem do pierwszych ogniw dzieła (Minacciando, czyli groźnie, i Spietato, czyli bezlitośnie) może być wiersz Apollo i Marsjasz Zbigniewa Herberta, w którym poeta pisze: „mocno przywiązany do drzewa / dokładnie odarty ze skóry / Marsjasz / krzyczy / zanim krzyk jego dojdzie / do jego wysokich uszu / wypoczywa w cieniu tego krzyku // wstrząsany dreszczem obrzydzenia / Apollo czyści swój instrument”. Kolejne części dzieła (Fragile – delikatnie, Pregando – modlitewnie, Solitudine – samotnie, Consolante – pocieszająco, Stridendo – przeszywająco, Lamentabile – płaczliwie i Risolutamente – stanowczo) to kolejne etapy radzenia sobie podmiotu (a może kompozytora?) z bólem świata. Kompozycję kończy ogniowo określone Fragile e Conciliante (delikatnie i łagodnie) i znów doskonale łączy się z zakończeniem wiersza Herberta: „żwirową aleją / wysadzaną bukszpanem / odchodzi zwycięzca / zastanawiając się / czy z wycia Marsjasza / nie powstanie z czasem / nowa gałąź / sztuki – powiedzmy – konkretnej // nagle / pod nogi upada mu / skamieniały słowik // odwraca głowę / i widzi / że drzewo do którego przywiązany był Marsjasz / jest siwe // zupełnie”.

     

  • wykonanie:

    BARTEK WĄSIK – fortepian 
    RADOSŁAW SUCHAN – sopran
    JAKUB PANKOWIAK – organy
    ORKIESTRA KAMERALNA L’AUTUNNO 
    POD BATTUTĄ ADAMA BANASZAKA 

    BARTEK WĄSIK

    Pianista i aranżer, laureat Paszportu „Polityki” 2014, Gwarancji Kultury przyznawanej przez TVP Kultura i zdobywca tytułu Polak z Werwą. Założyciel i członek Lutosławski Piano Duo oraz kwartetu Kwadrofonik, Barłomiej Wąsik zdobył z nimi liczne nagrody. Projekt artysty zatytułowany Nowa Warszawa otworzył drogę do współpracy pianisty z takimi artystami, jak Katarzyna Nosowska czy Muniek Staszczyk. Jednocześnie rozpoczął intensywną artystyczną przyjaźń ze Stanisławą Celińską i Royal String Quartet. Projekt Nowa Warszwa został uhonorowany Wdechą i Gwarancją Kultury przyznawaną przez TVP Kultura.

    ADAM BANASZAK

    Dyrygent, ukończył poznańską Akademię Muzyczną w klasie dyrygentury symfoniczno-operowej prof. Marcina Sompolińskiego. Od 2006 prowadzi Orkiestrę kameralną l’Autunno, zaś w latach 2013–2015 był kierownikiem muzycznym Teatru Muzycznego w Poznaniu. Bliski jest mu szczególnie repertuar operowy, czego dowodem są jego realizacje muzyczne Madama Butterfly, Don Giovanniego, Czarodziejskiego fletu, La Traviaty, Zemsty nietoperza, Orfeusza w piekle czy Księżniczki czardasza. Do jego ostatnich dokonań należy kierownictwo muzyczne głośnego prawykonania opery Czarodziejska góra Pawła Mykietyna, w ramach Malta Festival Poznań 2015.

    ORKIESTRA KAMERALNA L’AUTUNNO

    Orkiestra-laboratorium od 2013 związana z Nostalgia Festival Poznań (wykonania dzieła Luigiego Nono, Tigrana Mansuriana i Elliota Cartera). Wykraczając poza tradycyjne ramy muzyki klasycznej, zespół koncertował z takimi artystami i zespołami, jak: Archive, Electric Light Orchestra, Kwartet Jorgi, Mietek Szcześniak, Adam Sztaba, Serj Tankian, Motion Trio, Wacław Zimpel. Orkiestra w swej działalności wielokrotnie podejmowała interdyscyplinarny dialog z teatrem i filmem. W ramach Malta Festival Poznań przedstawiła spektakl Wędrująca orkiestra, za który została nagrodzona głównymi nagrodami w konkursach Nowe Sytuacje MFP i Dolina Kreatywna Telewizji Polskiej.

  • wykonanie:

    BARTEK WĄSIK – fortepian 
    RADOSŁAW SUCHAN – sopran
    ORKIESTRA KAMERALNA L’AUTUNNO 
    POD BATUTĄ ADAMA BANASZAKA